خانه / دسته‌بندی نشده / خانه مینایی، موزه‌ای برای خیابان ولیعصر

خانه مینایی، موزه‌ای برای خیابان ولیعصر

«آقای مینایی به آسمانی که  ازغروب کم کم تیره‌ می‌شد نگاهی کرد و در حالی که دعایی زیر لب  داشت برای خواندن نماز به سمت  ایوان خانه رفت. اما انگار که چیزی یادش آمده باشد برای لحظه‌ای ایستاد. آبپاش را از کنار باغچه برداشت و به سمت حوض وسط حیاط برگشت. صدای به آب زدن آبپاش در حیاط پیچید. گلبرگ‌های گل‌های تشنه باغچه  که گرمای ظهر کلافه‌شان کرده بود از ریزش قطرات آب توی آبپاش تند و تند تکان می‌خوردند. لبخندی روی چهره‌ی آقای مینایی نشست. هر وقت از خوشی لبریز می‌شد به خانه‌اش نگاه می‌کرد. از مقرنس‌های پنجره‌های رنگی طبقه پایین تا دو طاووس آجری که برای همیشه روی نمای اصلی ساختمان جای گرفته بودند. زیر لب آرام شکر خدا را گفت و به طرف ایوان خانه بازگشت.» 

این هفته مهمان خانه‌ای خواهیم شد که عشق  صاحب خانه‌اش فرهاد مینایی به آن باعث شد تا تبدیل به یادگاری گرانبها برای نسل‌های آینده شود. خانه‌ای که قرار است قصه‌های تلخ و شیرین طولانی‌ترین خیابان تهران یعنی خیابان ولیعصر را بازگو کند.


بهترین مسیر رفت و آمد به خانه مینایی (خانه موزه ولیعصر)

روزی که به سمت خانه مینایی راه افتادم به علت قطع بودن اینترنت گوشی‌های همراه، در خانه مسیر رفت و آمد را بررسی کردم و متوجه شدم  که از سمت بالای میدان منیریه پس از کمی پیاده روی تابلوی خانه مینایی را سر کوچه طینت خواهم دید.
آدرس خانه موزه ولیعصر:‌ خیابان ولیعصر، بالاتر از میدان منیریه، کوچه مسلم کریمی طینت، پلاک ۱۰
با توجه به سختی پیدا کردن محل پارک ماشین یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای رفتن به خانه موزه ولیعصر استفاده از مترو و اتوبوس است. شما می‌توانید در ایستگاه میدان منیریه که در خط سه متروی تهران ( آزادگان_قائم) قرار دارد پیاده شوید. فاصله‌ی رسیدن از ایستگاه میدان منیریه تا خانه مینایی نزدیک هفت دقیقه پیاده روی است. ایستگاه اتوبوس میدان منیریه نیز تا خانه موزه ولیعصر فاصله کمی دارد. شما می‌توانید از خط هفت اتوبوس‌های تندرو تهران ( تجریش_راه آهن)  استفاده کنید یا سوار تاکسی‌ها میدان ۱۵ خرداد به سمت میدان منیریه شوید.


تاریخچه میدان منیریه از باغ‌های شاهزادگان قاجاری تا اسپورت بازار

میدان منیریه در عین حال که پر از جنب و جوش است آرام به نظر می‌رسد. چند کبوتر دور میدان فارغ از شلوغی ماشین‌ها و آدم‌ها از روی زمین دانه می‌چیدند. به سمت شمال میدان راه می‌افتم. راسته مغازه‎‌های لوازم ورزشی شروع می‌شود و می‌توان دختر و پسرهای جوانی را دید که برای خرید به این قسمت از شهر آمده‌اند. کوچه‌های قدیمی با نام فردوسی شروع می‌شود. بعد از گذشتن از سه کوچه دیگر تابلو خانه مینایی نمایان می‌شود.

  • منیریه یکی از محلات قدیمی و اصیل شهر تهران است که از جنوب به خیابان فرهنگ و از شمال به چهارراه سپه و از شرق و غرب به ترتیب به چهارراه ابوسعید و چهارراه لشکر منتهی می‌شود.محله منیریه نام خود را از منیر السلطنه دختر ﻣﺤﻤﺪﺗﻘﻲ ﺧﺎن ﻣﻌﻤﺎرﺑﺎﺷﻲ آذرﺑﺎﻳﺠﺎﻧﻲ از معمار باشیان قدیمی دوره محمد شاه و ناصرالدین شاه گرفته است که پس از ازدواج با ناصر الدین شاه صاحب پسری با نام کامران میرزا شد. کامران میرزا نزد پدرش بسیار محبوب بود. به طوری که در تاریخ گفته‌اند اگر منیر السطنه دختر معمار باشی نبود به طور حتم او مقام ولایتعهدی را کسب می‌کرد. در عوض محبوبیت پسر آن‌قدر زیاد بود که منیر السطنه را به یکی از زنان مهم دربار ناصر الدین شاه تبدیل کند.
  • با فوت ناصرالدین شاه به دستور مظفرالدین شاه تمام زنان از حرم اخراج شدند. منیرالسطنه قبل از این دستور محل اقامت خود در  حیاط شاهی سروستان را تخلیه کرده و به منزل پسرش کامران میرزا رفت. ﻋﻤﺎرت و ﺑﺎغ ﻣﻨﯿﺮﻳﻪ در ﮐﻨﺎر ﻋﻤﺎرت و ﺑﺎغ اﻣﯿﺮﻳﻪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ وي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﮐﺎﻣﺮان ﻣﯿﺮزا ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ .ﻣﻨﯿﺮﻳﻪ  ﭘﺲ از ﻓﻮت ﻣﻨﯿﺮاﻟﺴﻠﻄﻨﻪ ﻣﺘﺮوک ﺑﻮد و ﻓﻘﻂ در اﻳﺎم ﻣﺤﺮم ﻣﺮاﺳﻢ روﺿﻪ ﺧﻮاﻧﻲ در آن ﺑﺮﻗﺮار ﻣﻲ ﺷﺪ. با این حال نام منیریه برای همیشه در این محل باقی ماند.
  • پس از آن که رضا شاه به قدرت رسید به دستور او محله امیریه و منیریه به محل سکونت امرا و صاحب منصبان پهلوی تبدیل و باغ‌های آن از دست شاهزادگان قاجاری خارج شد. بعد از پر شدن خندق تهران در زمان حکومت رضا شاه منیریه به شهر تهران اضافه شده و سپس باغ‌های آن به محله‌های کوچک تقسیم می‌شود، ساخت و ساز در آن رونق می‌گیرد.
  • منیریه محله‌ای است که از شش دهه پیش به یکی از مراکز تجاری مهم در تهران تبدیل شده است. این محله هنوز حال و هوای قدیمی خود را دارد ودر کنار آپارتمان‌های مدرن آن می‌توان خانه‌های به جا مانده از اواخر دور قجری و اوایل دوره پهلوی را دید.
  • از جمله مناطق دیدنی دیگر در این محله می‌توان به این مکان‌ها اشاره کرد: خانه قاجاری حسین پاشاخان، حمام قاجاری انصاری، تنها چهار سوق چوبی تهران، سقاخانه عزیز خان، مسجد مظفرالدین شاهی ساعت 


گذشته خانه مینایی در محله منیریه تهران 

وارد کوچه طینت می‌شوم. در سمت چپ کوچه گلدان‌های بزرگی گذاشته شده که خبر از ورودی یک خانه خاص می‌دهد. اما بعد از ردیف گلدان‌ها، خانه مینایی بی هیچ هیاهویی با پلاکی ساده درآهنی خود را برای رهگذران باز گذاشته بود. حیاط خانه زیر آفتاب نرم پاییز خلوت و ساکت به نظر می‌رسید. به سمت در ورودی خانه رفتم و در چوبی را با صدای قیژ ضعیفی به سمت داخل هل دادم.

  • پس بعداز فوت کامران میرزا، زمین های محله منیریه به عبدالحسین میرزا فرمانفرما نوه سردارعباس میرزا، یکی از شاهزاداه های قاجاری و نخست وزیر ایران فروخته شد.
  • فرهاد مینایی وکیل دادگستری این خانه را در سال ۱۳۴۵ از آقا تقی رضا که یکی از افراد رده بالای صنف قصابان تهران بود خریداری می‌کند.


  • خانه مینایی با مساحتی نزدیک به ۵۰۰ متر مربع دارای ۱۲ اتاق، حیاط شمالی و جنوبی، اتاق‌های زمستانه و تابستانه، آشپزخانه، آب انبار، طاقچه‌ها است.



  •  با این که معماری خانه مروبط به اواخر دوره قاجار است اما از معماری فرنگی زمان خودش در قسمت‌های گچ بری اتاق‌ها، شومینه‌های دیواری، شکل اتاق‌های خواب و نشیمن و حتی آشپزخانه تاثیر پذیرفته است.

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

دفتر کار شیک و مدرن، به سبک صدف بیوتی

صدف بیوتی اولین بلاگر آرایشی ایرانی است که اکنون بیشتر تولیدکنندگان محصولات آرایشی خارجی و …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *